Koffie met Kunst

Kees Verweys atelier was geen werkplaats; het was een wereld. We zien een verzameling verfpotten, kwasten en schilderijen in een sfeervolle omgeving. In sommige ateliers draait het om de kunstenaar zelf, achter een ezel of met een palet in de hand, zoals Mondriaan, Velázquez of Judith Leyster dat deden. Een andere keer zien we de kunstenaar met het model. Een model kan zo verleidelijk zijn dat de kunstenaar verliefd naar haar portret kijkt; bij David Oyens was dit het geval. In het bruisende Parijs van de jaren twintig, waar jazz en schildersdoek elkaar moeiteloos kruisten, verscheen Kiki de Montparnasse als een levende vonk. Voor de kunstenaars van Montparnasse was zij meer dan een model — ze was een icoon, een muze, een belichaming van vrijheid. Vooral bij Man Ray ontstond iets bijzonders: de foto Le Violon d’Ingres, waarin Kiki’s rug verandert in het silhouet van een instrument.